Unha vacina contra o VIH está a mostrar resultados positivos precozmente, provocando un compoñente crítico da resposta inmune humana no 97% dos receptores da dose.
Trátase dun pequeno ensaio de fase 1 no que se probou unha vacina elaborada cunha versión modificada dunha proteína que existe no virus do VIH.
Esta partícula foi deseñada para preparar o corpo para xerar anticorpos amplamente neutralizantes, que se consideran esenciais para construír a inmunidade contra o VIH. Estes recoñecerían unha gran franxa de subtipos de VIH, que é necesario para proporcionar inmunidade, porque o virus do VIH muta con frecuencia.
(1)
Os resultados do estudo da vacina contra o VIH que, por primeira vez probado en humanos, amosa eficacia na indución de anticorpos neutralizantes de amplo espectro (Ab) contra múltiples serotipos do virus, a través da estratexia de vacinación dirixida á "liña xerminal". Isto significa que foi deseñado para inducir a produción deste tipo de anticorpos, dirixíndose e estimulando as células que os producen. A vacina, chamada "eOD-GT8 60mer", utiliza tecnoloxía de ARN mensaxeiro (ARNm, como a utilizada nas vacinas de Pfizer e Moderna contra o SARS-CoV-2) e mostrou un "perfil de seguridade favorable" ao mesmo tempo que induce unha neutralización ampla. precursores de anticorpos no 97% (ou en todos menos un) dos 36 receptores que participaron no estudo, segundo os investigadores de Scripps Research, o Fred Hutchinson Cancer Center, os Institutos Nacionais de Saúde e outras institucións dos Estados Unidos e Suecia.
(2)
De donde provén o VIH?
A infección por VIH en humanos procedía dun tipo de chimpancé de África Central. Os estudos demostran que o VIH puido pasar dos chimpancés aos humanos xa a finais do século XIX.
A versión chimpancé do virus chámase virus da inmunodeficiencia simia. O virus probablemente pasou de chimpancés a humanos que cazaban chimpancés para conseguir carne e entraron en contacto con sangue infectado.
O VIH propagouse lentamente por África durante varias décadas e despois a outras partes do mundo. O virus está nos Estados Unidos desde polo menos a segunda metade da década de 1970.
(3)
Existen síntomas?
A maioría das persoas presentan síntomas parecidos á gripe dentro de 2 a 4 semanas despois da infección. Estes síntomas poden durar uns días ou varias semanas.
Só ter estes síntomas non significa que se padeza VIH, xa que outras enfermidades poden causar síntomas similares. Algunhas persoas non teñen ningún síntoma. A única forma de saber se tes o VIH é facerte a proba.
(3)
Como é a proba do VIH?
Hai tres tipos de probas dispoñibles: probas de anticorpos, probas de antíxenos e anticorpos e probas de ácidos nucleicos (NAT). O sistema inmunitario produce anticorpos cando se expón a un virus, como o VIH. Os antíxenos son substancias estrañas ao organismo que provocan a activación do sistema inmunitario. Nas persoas con infección polo VIH, prodúcese un tipo de antíxeno chamado p24 mesmo antes de que se fabriquen anticorpos.
As probas do VIH adoitan facerse con mostras de sangue ou fluídos orais. Tamén se poden facer con mostras de ouriños.
As probas de anticorpos buscan anticorpos contra o VIH no sangue ou secrecións orais.
É a única proba de VIH aprobada pola Administración de Drogas e Alimentos dos Estados Unidos (FDA).
En xeral, despois da infección, as probas de anticorpos feitas con sangue extraído dunha vea poden detectar o VIH antes que as que se fan con sangue dun dedo ou fluídos bucais.
- Probas de antíxenos e anticorpos
As probas de antíxenos e anticorpos buscan tanto antíxenos do VIH como anticorpos contra o virus. Esta proba de laboratorio consiste en extraer sangue dunha vea.
Tamén hai unha proba rápida de antíxenos e anticorpos dispoñible que se fai mediante unha punción no dedo.
- Probas de ácidos nucleicos (NAT)
As probas de ácidos nucleicos (NAT) buscan o propio virus no sangue.
Cunha proba de ácido nucleico, o médico extraerá sangue dunha vea e enviará a mostra a un laboratorio para a súa análise. A proba pode dicir se unha persoa ten VIH ou a cantidade de virus no sangue (proba de carga viral do VIH).
As probas de ácidos nucleicos poden detectar o VIH antes que outros tipos de probas.
Este tipo de proba debería considerarse para persoas que tiveron unha exposición recente ou potencial e teñan síntomas precoces de infección polo VIH e a proba de antíxenos ou anticorpos negativos.
(4)
Pode previrse?
Este virus atópase: na sangue, fluído seminal, fluídos rectais, vaxinais e orais, leite materna...
Entramos en contacto con estes fluídos corporais a través de prácticas sexuais desprotexidas, agullas contaminadas, parto, lactancia...
Usar preservativos para sexo seguro. Isto aplícase ás penetracións na vaxina, ano e boca.
Non compartir agullas, xiringas e outro material de inxección; é fundamental que sexan dun só uso e asépticos.
Realizar controis de VIH e outras ITS, infeccións de transmisión sexual, periodicamente.
Ademais, existen dous tratamentos médicos dirixidos á prevención do VIH:
- Profilaxe previa á exposición, que se administra antes da exposición ao risco ao virus, seguindo instrucións especializadas.
- Profilaxe post-exposición, que se considera despois dunha práctica sexual arriscada, tamén coa axuda dun profesional.
(5)
Bibliografía:
